Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Viva Catalunya libre! Το δημοψήφισμα για την καταλανική ανεξαρτησία και τα καμώματα των Καστιλλιάνων. (Ο Marianno Rajoy, ως ένας κωμικοτραγικός "Franco minimo" και η προδοτική συμμορία του PSOE, απαγορεύουν το δημοψήφισμα, αλλά οι Καταλανοί έχουν δικαίωμα και πρέπει να αποφασίσουν, για το μέλλον τους).




Όσο και αν οι εκφραστές του περιεχομένου της παραληρηματικής ψευδοσυνειδησιακής ακολουθίας των ιδεών, που συγκροτούν το αφήγημα της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης, προσπαθούν να το θέσουν εκτός συζήτησης και να αποφύγουν την υλοποίηση του, οι Καταλανοί, σήμερα, όπως και οι Κούρδοι, στο "ιρακινό" Κουρδιστάν, πριν λίγες ημέρες, ασκούν το αναφαίρετο δικαίωμα τους, να αποφασίσουν για την εθνική αυτοδιάθεση τους. 


Οι, κάπου, 7.500.000 κάτοικοι αυτής της χώρας, που έχει έκταση 32.114 τ.χ., οι Καταλανοί, δηλαδή αυτοί που αποτελούν το εκλογικό σώμα, σε αυτόν τον τόπο, καλούνται, από την Generalidad, την τοπική κυβέρνηση, να ψηφίσουν, παρά και ενάντια, στο Σύνταγμα των κατακτητών, για το εάν η χώρα τους, η Καταλωνία, θα ανεξαρτητοποιηθεί, από το κράτος της περιοχής, που οι Έλληνες αποκαλούσαν "Ισπανία" (Ο Πλούταρχος αναφέρει, στο "Περί Ποταμών" 16: «Διόνυσος, νικήσας καί Ίβηρίαν, Πάνα κατέλιπεν έπιμελητήν. Ός τήν χώραν άπ’ αύτου Πανίαν μετωνόμασε: Ην οί μεταγενέστεροι, παραγώγως, Σπανία προσαγόρευσαν, ώς ιστορεί Σωσθένης, έν ΙΓ’ Ίβηρικών». Από, τότε, ήταν, που η περιοχή αυτή αποκλήθηκε Γη Πανός και όποιος πήγαινε εκεί, μετέβαινε, Εις Γην Πανία, δηλαδή Εις Πανία) και οι Ρωμαίοι "Hispania", την οποία οι Καστιλιάνοι βασιλείς ένωσαν, manu militari, ή εάν θα παραμείνουν στην σύγχρονη Ισπανία.

Αυτό είναι, που, παντί τρόπω, η ολιγαρχία της Μαδρίτης και το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα του ισπανικού κράτους, με πρώτους και χειρότερους, τον κωμικοτραγικό "Franco minimo", τον Marianno Rajoy και την προδοτική συμμορία, που συγκροτεί την ηγεσία του PSOE, θέλουν να αποτρέψουν, καταφεύγοντας, ακόμη και στην χρήση της ωμής βίας. Και έχουν τους λόγους τους, που πράττουν, αυτά που πράττουν.

Αν επιτρέψουν, στους Καταλανούς να αποφασίσουν, για την αυτοδιάθεσή τους, ακόμη και εάν το εκλογικό σώμα, στην Καταλωνία, αποφασίσει να παραμείνει, στην Ισπανία, τότε οι σύγχρονοι απόγονοι του καστιλιάνικου ηγεμονισμού θα έχουν να αντιμετωπίσουν μια σειρά από αιτήματα διεξαγωγής αντίστοιχων δημοψηφισμάτων, στο Εουσκάντι, στην Γαλικία, στην Ανδαλουσία. Και όχι, μόνο, σε αυτές τις περιοχές. Και φυσικά, στο τέλος της διαδικασίας, η Ισπανία, ως ενιαία - έστω και ομόσπονδη - χώρα και μαζύ της το ισπανικό κράτος θα καταρρεύσουν και θα αντικατασταθούν, από μια σειρά, από χώρες και κρατίδια, που οι Καστιλιάνοι βασιλείς, με τον έναν, ή τον άλλο τρόπο υπέταξαν και ένωσαν, υπό την ηγεμονία τους.

Βέβαια, μπορεί η ισπανική ολιγαρχία να επέβαλε την κυριαρχία της, στις χώρες της Ισπανίας και να απαγόρευσε την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων, με το ερώτημα της απόσχισης, με το Σύνταγμα, που κατασκεύασαν οι μεταλλαγμένοι Φαλαγγίτες του Adolfo Suarez και ο βασιλιάς Juan Carlos του οίκου των Βουρβώνων, που διαδέχτηκαν τον στρατηγό Francisco Franco, μετά τον θάνατό του, αλλά η πικρή, για όλους τους, αλήθεια είναι ότι αυτά τα ερωτήματα και την διεξαγωγή των  αντίστοιχων δημοψηφισμάτων, δεν ήταν δυνατόν να τα αποφύγουν.

Για πρώτη φορά, οι Καταλανοί ψήφισαν, με την διεξαγωγή ενός μη δεσμευτικού δημοψηφίσματος, για την ανεξαρτησία τους, στις 9 Νοεμβρίου 2014. Τα ερωτήματα, που τέθηκαν, σε αυτό το δημοψήφισμα, ήσαν δύο ("Θέλετε η Καταλωνία να γίνει κράτος;" και "Θέλετε αυτό το κράτος να είναι ανεξάρτητο;") και τα αποτελέσματα υπήρξαν απογοητευτικά, για τους Ισπανούς της Μαδρίτης, έτσι όπως τα ανακοίνωσε η κυβέρνηση της Βαρκελώνης :


Επιλογή   Ψήφοι    Ποσοστό
Ναι - Ναι  1.861.753   80,76%
Ναι - Όχι     232.182   10,07%
Ναι - λευκό       22.466     0,97%
Όχι     104.772     4,54%
Λευκά       12.986     0,56%
Λοιπά       71.131     3,09%

Με βάση αυτά τα αποτελέσματα, η βουλή της Καταλωνίας έκδωσε ψήφισμα, για την ανεξαρτησία της χώρας αυτής. Φυσικά, οι Καστιλιάνοι δεν έμειναν άπραγοι. Κάθε άλλο. Το συνταγματικό δικαστήριο του ισπανικού κράτους ακύρωσε το ψήφισμα αυτό, μετά από προσφυγή της ισπανικής κυβέρνησης του Marianno Rajoy, κατά του ψηφίσματος και κατά της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, το οποίο χαρακτηρίστηκε, ως παράνομο.



1/10/2017 Η ισπανική δημοκρατία, ως γνήσιος διάδοχος του φασιστικού καθεστώτος του Francisco Franco, εν πλήρη δράσει. Οι ψηφοφόροι, έστω και ηλικιωμένοι, εμποδίζονται να μεταβούν στις κάλπες και προκειμένου να μην ψηφίσουν στο δημοψήφισμα, μεταφέρονται σηκωτοί... 





Τώρα, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, για την ισπανική κυβέρνηση και τον σκληρό πυρήνα του ισπανικού κράτους, το οποίο, από την αρχέγονη σύσταση του, έχει συγκροτηθεί, πάνω στην βάση ενός ανελαστικού δεσποτισμού και του συγκεντρωτικού αυταρχισμού, που τον συνοδεύει, εξ αιτίας του απλού γεγονότος, ότι δεν μπόρεσε, μέσα, στην διαδρομή των αιώνων, να δημιουργήσει ένα εκτεταμένο ισπανικό εθνικό συναίσθημα και την αντίστοιχη συνείδηση, εντός της οποίας να συγκερασθούν και να αφομοιωθούν, τα εθνικά συναισθήματα και οι αντίστοιχες εθνικές συνειδήσεις των λαών της Ιβηρικής. 

Το σημερινό δημοψήφισμα δεν είναι, απλώς, συμβουλευτικό. Η τοπική κυβέρνηση, στην Βαρκελώνη, δεν το προκήρυξε, ως μη δεσμευτικό. Το δημοψήφισμα γίνεται, για την ανεξαρτησία της Καταλωνίας και η επόμενη ημέρα θα είναι πολύ δύσκολη, για την Μαδρίτη, αφού το ζήτημα της απόσχισης της Καταλωνίας, από την Ισπανία, θα τεθεί, άμεσα, εάν οι ψηφοφόροι επιλέξουν την έξοδο, από την ισπανική ομοσπονδία. 

Η ισπανική κυβέρνηση, ο ισπανικός πολιτικός κόσμος, οι Ισπανοί ολιγάρχες και ο διάδοχος του Juan Carlos, ο βασιλιάς Felipe VI και η παγκόσμια κοινότητα θα υποχρεωθούν να αντιμετωπίσουν και να διαχειρισθούν το αποτέλεσμα της σημερινής ψηφοφορίας, την οποία καλό για όλους είναι να την αποδεχθούν, ή να διαπραγματευθούν την επανάληψη της, μέσα σε συνθήκες, πλήρους ομαλότητας και θεσμικής κανονικότητας, με την ακύρωση της συνταγματικής διάταξης, που "νομιμοποιεί" τον σκληρό πυρήνα του ισπανικού δεσποτισμού.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, ό,τι και να συμβεί, σε κάθε περίπτωση, είναι οι άνθρωποι, ως συλλογικότητες, τα κοινωνικά σύνολα, οι λαοί, αυτοί που πρέπει να αποφασίζουν, για τις τύχες τους και για το, εάν θα παραμείνουν, ή όχι, μέσα στα πλαίσια ευρύτερων κοινωνικών σχηματισμών.

 Ως εκ τούτου, οι Καταλανοί, ως ένα συγκροτημένο και σαφέστατα, διακριτό, μέσα από την μακραίωνη διαδρομή του ιστορικού χρόνου, εθνικό και κοινωνικό σύνολο, έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν την εθνική και την κοινωνική τους αυτοδιάθεση και να αποφασίσουν, εάν το μέλλον τους, ως εθνικής και κοινωνικής ομάδας, θα εξακολουθήσει να εντάσσεται, μέσα στα πλαίσια μιας σύγχρονης ισπανικής ένωσης, ή εάν η πορεία της Καταλωνίας θα συνεχιστεί, χωριστά, από την Ισπανία.

Με αυτά τα δεδομένα, οι εξελίξεις δεν θα είναι καθόλου βαρετές. Κάθε άλλο.

Viva Catalunya libre, λοιπόν...




Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Γερμανικές βουλευτικές εκλογές της 24/9/2017 : Προς εκλογική καθίζηση οδηγείται ο κομματικός συνασπισμός CDU - CSU της δεξιάς, μαζύ με το SPD και το λοιπό πολιτικό προσωπικό της γερμανικής ολιγαρχίας. (Η κοινωνία αντιδρά και το AfD θα αποτελέσει την νέμεση της Angela Merkel).


Κόμματα
Περιφέρεια
Κομματική λίστα
Σύνολο εδρών
Ψήφοι
 %
+/−
Έδρες
+/−
Ψήφοι
 %
+/−
Έδρες
+/−
Έδρες
+/−
 %
Χριστιανική Ένωση  (CDU)
16.233.642
37,2
+5,2
191
+18
14.921.877
34,1
+6,9
64
+43
255
+61
40,5
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD)
12.843.458
29,4
+1,5
58
−6
11.252.215
25,7
+2,7
135
+53
193
+47
30,5
Η Αριστερά (DIE LINKE)
3.585.178
8,2
−2,9
4
−12
3.755.699
8,6
−3,3
60
±0
64
−12
10,2
Πράσινοι GRÜNE)
3.180.299
7,3
−1,9
1
±0
3.694.057
8,4
−2,3
62
−5
63
−5
10,0
Χριστιανική Κοινωνική Ένωση (CSU) 
3.544.079
8,1
+0,7
45
±0
3.243.569
7,4
+0,9
11
+11
56
+11
8,9
Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP)
1.028.645
2,4
−7,1
0
±0
2.083.533
4,8
−9,8
0
−93
0
−93
0
Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD)
810.915
1,9
+1,9
0
±0
2.056.985
4,7
+4,7
0
±0
0
±0
0
Πειρατές(PIRATEN)
963.623
2,2
+2,1
0
±0
959.177
2,2
+0,2
0
±0
0
±0
0
Εθνικό Κόμμα Γερμανίας  (NPD)
635.135
1,5
−0,3
0
±0
560.828
1,3
−0,2
0
±0
0
±0
0
Ελεύθεροι Ψηφοφόροι (FW)
431.640
1,0
+1,0
0
±0
423.977
1,0
+1,0
0
±0
0
±0
0
Ανθρώπινο Περιβάλλον - Πρόνοια για τα ζώα(Tierschutzpartei)
4.437
0,0
+0,0
0
±0
140.366
0,3
−0,2
0
±0
0
±0
0
Οικολογικό Δημοκρατικό Κόμμα (ödp)
128.209
0,3
±0,0
0
±0
127.088
0.3
±0,0
0
±0
0
±0
0
Ρεπουμπλικάνοι(REP)
27.299
0,1
±0,0
0
±0
91.193
0.2
−0,2
0
±0
0
±0
0
Το Κόμμα (Die PARTEI)
39.388
0,1
+0,1
0
±0
78.674
0,2
+0,2
0
±0
0
±0
0
Κόμμα της Βαυαρίας (BP)
28.430
0,1
±0,0
0
±0
57.395
0,1
±0
0
±0
0
±0
0
Λαϊκή Συμμαχία(Volksabstimmung)
1.748
0,0
±0
0
±0
28.654
0,1
±0
0
±0
0
±0
0
Μαρξιστικό Λενινιστικό Κόμμα(MLPD)
12.904
0,0
±0,0
0
±0
24.219
0,1
±0,0
0
±0
0
±0
0
Κόμμα Συνταξιούχων(RENTNER)
920
0,0
±0
0
±0
25.134
0,1
−0,1
0
±0
0
±0
0
Πιστοί Χριστιανοί στην Βίβλο (PBC)
2.081
0,0
±0,0
0
±0
18.542
0.0
−0,1
0
±0
0
±0
0
Κίνημα Αλληλεγγύης και Πολιτικών Δικαιωμάτων(BüSo)
17.988
0,0
±0,0
0
±0
12.814
0,0
−0,1
0
±0
0
±0
0
Συνασπισμός 21/RRP  (Bündnis 21/RRP)
5.324
0,0
−0,1
0
±0
8.578
0,0
−0,2
0
±0
0
±0
0
Οι Βιολετί (DIE VIOLETTEN)
2.516
0,0
±0,0
0
±0
8.211
0,0
−0,1
0
±0
0
±0
0
Κόμμα της Οικογένειας(FAMILIE)
4.478
0,0
±0,0
0
±0
7.449
0.0
−0,3
0
±0
0
±0
0
Κόμμα Κοινωνικής Ισότητας (PSG)
4.564
0,0
±0
0
±0
0
±0
0
Εκλογικές ομάδες και ανεξάρτητοι
131.873
0,3
±0
0
±0
143.462
0,3
±0
0
±0
0
±0
0
Σύνολο έγκυρα
43.625.042
98,4
+0,2
299
±0
43.726.856
98,7
+0,1
331
+8
630
+8
±0
Άκυρα
684.883
1,6
−0,1
583.069
1,3
−0,1
Σύνολο (συμμετοχή: 71,5%)
44.309.925
100,0
44.309.925
100,0

 
22/9/2013 : Τα τελικά αποτελέσματα των γερμανικών βουλευτικών εκλογών εκείνης της ημέρας. Με αυτά τα αποτελέσματα πρέπει να συγκριθούν τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της ερχόμενης Κυριακής. Και αυτή η σύγκριση θα είναι δραματική, για την Angela Merkel και τον παραδοσιακό πολιτικό κόσμο της Γερμανίας. Η Γερμανίδα καγκελάριος και ο κομματικός συνασπισμός της παραδοσιακής δεξιάς θα υποστούν μια βαριά και ανεπίστρεπτη ήττα. Κυβέρνηση θα σχηματίσουν, αλλά, με δεδομένο το γεγονός ότι η γερμανική κοινωνία στενάζει, από την θεσμισμένη πολιτική της λιτότητας και της σχεδιασμένης πτώσης του κόστους εργασίας της γερμανικής παραγωγής, μέσα και από την διαχείριση του μεταναστευτικού και του προσφυγικού ζητήματος, το μέλλον, για την μέλλουσα γερμανική κυβέρνηση, αλλά και τον γερμανικό γραφειοκρατικό αστισμό και την τεχνοδομή των μεγάλων εξαγωγικών και των χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, δεν θα είναι καθόλου καλό. Και αυτό επειδή η γερμανική κοινωνία φαίνεται ότι θα αντιδράσει. Κατ' αρχήν, με μια συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία και κατά δεύτερο λόγο, με την στάση της, μετεκλογικά.
 
 

Όταν αναφερόμαστε, στις γερμανικές βουλευτικές εκλογές της ερχόμενης Κυριακής, αυτό που είναι σίγουρο, παρά τα όσα τα γερμανικά και τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης διαδίδουν, είναι ότι τα φαινόμενα απατούν. Οι εκλογές αυτές παρουσιάζονται, ως ένας υγιεινός περίπατος της Angela Merkel, των Χριστιανοδημοκρατών και των Χριστιανοκοινωνιστών συμμάχων τους, στην Βαυαρία. Έτσι, όλοι και κυρίως το εκλογικό σώμα της Γερμανίας πρέπει να οδηγηθούν, στο συμπέρασμα ότι, ούτως, ή άλλως, μετά την εκλογική διαδικασία της 24/9/2017, η τάξη θα εξακολουθεί να βασιλεύει, στο Βερολίνο.



Η Angela Merkel, χειροκροτούμενη από τους κομματικούς γραφειοκράτες της CDU, κοιτάζει τα αποτυπώματα της ντομάτας, που της έριξαν οπαδοί του AfD, σε προεκλογική συγκέντρωση...


Αλλά, όπως είπαμε, τα φαινόμενα απατούν. Πολύ περισσότερο, όταν τα φαινόμενα αυτά είναι προϊόν προπαγανδιστικής κατασκευής. Και ναι, μεν, κυβέρνηση θα σχηματισθεί, στο Βερολίνο, όταν πέσει η αυλαία των εκλογών και η Angela Merkel θα είναι, πιθανότατα, επικεφαλής της, αλλά η Γερμανίδα καγκελάριος δεν κάνει κανέναν περίπατο. Η εκλογική διαδικασία θα την βγάλει αποδυναμωμένη, αφού η κομματική συμμαχία της γερμανικής δεξιάς, στην οποία ηγείται, θα υποστεί μία αναμενόμενη, αλλά και μη ομολογούμενη εκλογική καθίζηση, η οποία θα είναι πολύ σημαντική. Αυτή η εκλογική καθίζηση της γερμανικής δεξιάς θα μπορούσε να αποκρυβεί, μέσα από μια αύξηση της αποχής του εκλογικού σώματος, η οποία, όμως, δεν πιστεύω ότι θα - και δεν προβλέπεται να - συμβεί.

Προφανώς, η γερμανική ολιγαρχική ελίτ των μεγάλων εξαγωγικών επιχειρήσεων και της μπατιροτραπεζοκρατίας, μαζύ με το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα, που αυτή εκτρέφει, επιθυμούν την διόγκωση της αποχής, προκειμένου να ενισχυθούν τα παραδοσιακά κόμματα.

Όμως, η αλήθεια είναι ότι ένα μειοψηφικό, αλλά και δυναμικό τμήμα του γερμανικού αστισμού, που στηρίζει διαφορετικές πολιτικές, από αυτές της πλειοψηφίας, έχει ανατρέψει τα δεδομένα της τωρινής εκλογικής αναμέτρησης, μέσα από την υποστήριξη, που παρέχει, στο, ευθέως, αντιευρωπαϊστικό κόμμα της γερμανικής δεξιάς AfD, το οποίο συσπειρώνει ένα μεγάλο τμήμα, από τους απογοητευμένους ψηφοφόρους των παλαιών κομμάτων (οι κατεστημένοι δημοσκόποι μετρούν την δύναμή του, κάπου, ανάμεσα, στο 9 και στο 12% του εκλογικού σώματος), όπως και από τους νέους ψηφοφόρους και στα δύο τμήματα της Γερμανίας, που προέκυψε, από την επανένωση της χώρας, το 1990, κατά την διάρκεια της κατάρρευσης του "υπαρκτού σοσιαλισμού" και της "Σοβιετικής Ένωσης".

Όπως φαίνεται το AfD θα αποτελέσει την εκλογική και την πολιτική νέμεση της Angela Merkel και της παραδοσιακής γερμανικής δεξιάς. Μπορεί, μάλιστα, να δούμε αυτήν την νέμεση να φθάσει στα όρια της πανωλεθρίας.

Μπορεί το γερμανικό κατεστημένο να θέλει να παρουσιάσει την εκλογική αναμέτρηση, ως κάτι το ανούσιο και βαρετό και την κυριαρχία της παραδοσιακής γερμανικής δεξιάς, ως αναμφισβήτητη, όμως οι διαρκείς αποδοκιμασίες, που υφίσταται η Angela Merkel, σε πολλές προεκλογικές συγκεντρώσεις του κόμματος της, από τους οπαδούς του AfD, αποτελούν ένα φαινόμενο, το οποίο δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Στην πραγματικότητα, τα υπόγεια ρεύματα, που διακινούνται, εντός της γερμανικής κοινωνίας, δεν ακολουθούν την κατεύθυνση, που επιθυμεί η μεγάλη πλειοψηφία των Γερμανών ολιγαρχών. Τα ρεύματα αυτά κινούνται, προς την αντίθετη κατεύθυνση και εκφράζουν την βαθιά απογοήτευση και την διογκούμενη αγανάκτηση ευρύτατων τμημάτων της γερμανικής κοινωνίας, τα οποία έχουν απηυδήσει, από την παρατεταμένη λιτότητα, από την διευρυμένη κοινωνική αδικία και από την ανοικτή και χωρίς καμμία αιδώ, συναλλαγή των μεγάλων επιχειρήσεων, με την κυβέρνηση, αλλά και με τον παραδοσιακό πολιτικό κόσμο της χώρας, που λειτουργούν, ως παραρτήματα των επιχειρήσεων αυτών και ως εκφραστές των συμφερόντων τους.

Αυτά τα ρεύματα, δηλαδή οι πολίτες, που τα συγκροτούν, με δεδομένη την αναξιοπιστία του SPD, του κόμματος του οργανωμένου εγκλήματος και της κοινωνικής προδοσίας - το οποίο τα εργατικά στρώματα του πληθυσμού και οι μισθωτοί δεν πρόκειται να συγχωρήσουν, για την καταστροφική πολιτική της "Agenda 2010", που εφάρμοσε η κυβέρνηση των Σοσιαλδημοκρατών και των Πρασίνων του Gerhard Schröder - και του κωμικοτραγικού ηγέτη του (του Martin Schulz), το οποίο οδηγείται, σε μια ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση, λόγω της παραδοσιακής δουλικότητας της ηγεσίας του, στην γερμανική εργοδοσία, ψάχνουν να βρουν εναλλακτικές λύσεις, πέραν του παραδοσιακού πολιτικού κόσμου, για τον οποίο η περιφρόνηση ολοένα και περισσότερο, μεγεθύνεται.

Το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα και η πολιτική, που ακολουθούν η κυβέρνηση της παραδοσιακής δεξιάς και των Σοσιαλδημοκρατών, αλλά και η "Die Linke", έχουν επιτείνει την αντίδραση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, απέναντι, στην Angela Merkel, στο SPD και στον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο της Γερμανίας.

Πέρα από τα όποια φαινόμενα του ρατσισμού, που έχουν εμφανισθεί, σποραδικά, στην γερμανική κοινωνία, το εκλογικό σώμα έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι η είσοδος εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, στην Γερμανία, θα αλλάξει, όχι μόνο τον χαρακτήρα της χώρας, αλλά, κυρίως, θα ανατρέψει, προς το πολύ χειρότερο, τις ισορροπίες, που επικρατούν, στην γερμανική αγορά εργασίας, οι οποίες είναι, ήδη και λειτουργούν, εδώ και πολλά χρόνια, εις βάρος των εργαζόμενων τάξεων και των μισθωτών και υπέρ της εργοδοσίας, η οποία, στο μεγαλύτερο μέρος της, αποτελείται, από την μεγάλη εξαγωγική βιομηχανία και την μπατιροτραπεζοκρατία.

Όλα αυτά, μαζύ, έχουν τονώσει το ενδιαφέρον του γερμανικού πληθυσμού, για τις βουλευτικές εκλογές της ερχόμενης Κυριακής. Και για τον λόγο αυτόν, οι προοπτικές, για μία αύξηση της αποχής, από την εκλογική διαδικασία, δεν φαίνεται να είναι καλές. Το εκλογικό σώμα θα συμμετάσχει και θα προσέλθει να ψηφίσει.

Και φυσικά, αυτό δεν πρόκειται να ευνοήσει την Angela Merkel και τον παραδοσιακό κομματικό συνασπισμό της CDU, με την CSU. Ακόμη και η διαφημιζόμενη άνοδος του παραδοσιακού κόμματος των Φιλελευθέρων (FDP), που είχε καταποντισθεί, στις βουλευτικές εκλογές της 22/9/2013, αποτελεί και αυτή ένα δείγμα της καθίζησης της παραδοσιακής δεξιάς και της Angela Merkel.

Ανάλογη τύχη κλιμακούμενη, σύμφωνα, με τις δυνάμεις, που κάθε κόμμα συγκεντρώνει, θα έχει και ο υπόλοιπος παραδοσιακός πολιτικός κόσμος της Γερμανίας. Το SPD, όπως είπαμε, θα έχει την πτώση, που του αξίζει, αλλά και οι Πράσινοι, θα υποστούν τις συνέπειες των πολιτικών, που εκφράζουν και υποστηρίζουν. Και είναι πιθανό, σε αυτή την πορεία να τους ακολουθήσει και το κόμμα της Αριστεράς.

Η Κυριακή είναι, πλέον, πολύ κοντά και η καθίζηση της παραδοσιακής γερμανικής δεξιάς και του κατεστημένου πολιτικού κόσμου της μεγάλης αυτής χώρας πλησιάζει.
 
Κοντός ψαλμός, αλληλούια...